Currently Browsing: Reviews
Posted by
Ιωαννης Γλυκος |
Aug 27th, 2010
Το μεγαλύτερο στοίχημα των HURTS έχει να κάνει με το κατά πόσο θα μπορέσουν να δικαιώσουν τις τεράστιες προσδοκίες που έχει η πλειονότητα του κόσμου, από όσα έχει ακούσει και δει από κείνους έως τώρα. Το πολύ προσεκτικό promotion, το λανσάρισμά τους ως τους σύγχρονους, χαρισματικούς νεορομαντικούς της Βρετανικής σκηνής και φυσικά η επιλογή του εξαιρετικού “Wonderful Life” ως προπομπό και βιτρίνα της δουλειάς τους ενθουσίασε το κοινό πολλών και...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Jul 28th, 2010
Ξεκινάω αυτή την κριτική με αναστολές. Ίσως γιατί αντιλαμβάνομαι ότι αποτελώ το κομμάτι ενός τριγώνου που συντίθεται από τον κριτικό, το δημιουργό και το δημιούργημα. Είναι άχαρο, ίσως εξουσιαστικό, σχεδόν εγκληματικό να παρεμβαίνει κανείς στο διάλογο του έργου τέχνης με τους αποδέκτες του, σαν προφήτης που καλείται να μεταφράσει αυτό που δε μεταφράζεται σε καμία άλλη γλώσσα, γιατί το έργο τέχνης είναι sui generis. Ο κριτικός γίνεται...
Posted by
Ιωαννης Γλυκος |
Jul 13th, 2010
Τον περασμένο Μάρτιο είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τον Tareq στο “Lost Echoes Radio Show”. Αρκετό καιρό νωρίτερα και χωρίς να έχουμε στα χέρια μας ολόκληρο το album, ήμαστε ήδη σίγουροι ότι το συνολικό αποτέλεσμα θα ήταν κάτι παραπάνω από αξιόλογο. Όταν τελικά είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και τα κομμάτια που δεν ήταν μέχρι τότε διαθέσιμα στο ευρύ κοινό, απλά επιβεβαιώθηκε το ένστικτό μας. Ένα φρεσκότατο, πολύ γλυκό δισκάκι ήταν στα χέρια μας,...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Jul 6th, 2010
“Eyeless in Gaza has always striven for a timeless, transcendent feel… I love working with stillness and silence. For me, this is a way forward …it is a manifestation of the psyche”. (από πρόσφατη συνέντευξη του Martyn Bates στο Δημήτρη Αντωνόπουλο)
Αυτό είναι. Ένα μανιφέστο ψυχής από το Martyn Bates. Όχι μοιρολόγια καταραμένων τροβαδόρων ούτε αυτοοικτιρμοί περιπαθών ποιητών που στραγγαλίζουν τις λέξεις με τα παράπονά τους προς την ανάλγητη ζωή. Μουσική και σιωπή. Έλλειψη και όλο. Παρουσία και απουσία. Φωνή και...
Posted by
Ιωαννης Γλυκος |
Jun 28th, 2010
Το Νοέμβριο του 2007 οι GAD. μας κάλεσαν στο νέο τους μουσικό κόσμο με το “System May Fall”, το πρώτο τους ολοκληρωμένο εγχείρημα στο χώρο της αγγλόφωνης ελληνικής σκηνής. Ο ήχος εκείνου του album, μελωδικός και κατά βάση ηλεκτρονικός, κέρδισε πολλούς, ενώ ένα από τα αξιοσημείωτα που θα μπορούσαμε να τονίσουμε είναι το γεγονός ότι οι δύο μεγαλύτερες επιτυχίες (αυτές δηλαδή που ακούστηκαν πολύ στο ραδιόφωνο και αγαπήθηκαν από το ευρύτερο κοινό)...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
May 17th, 2010
Οι καλλιτέχνες είναι πάντα κληρονόμοι μιας οικείας παράδοσης που τους έχει σημαδέψει και καλούνται να αναμετρηθούν μαζί της. Οι κληρονόμοι γίνονται αχθοφόροι, όταν αναλογιστούν την κληρονομιά τους και νιώθουν να βαραίνει το αποκρυσταλλωμένο πνευματικό και καλλιτεχνικό άχθος προηγούμενων και σύγχρονων γενεών, το οποίο και παραλαμβάνουν με ευγνωμοσύνη. Κι έτσι οι άξιοι καλλιτέχνες έχουν πάντα το εξής ηθικό δίλημμα στα πρόθυρα...
Posted by
Χρηστος Αναγνωστου |
May 7th, 2010
Η πρώτη προσωπική μας γνωριμία με τους Expert Medicine ήταν μέσα από την συλλογή της Spinalonga records: In the junkyard (volume three) με το κομμάτι Swimming Lessons. Από τότε όμως έχει περάσει αρκετός καιρός και τα πράγματα στο νέο τους άλμπουμ φαντάζουν αρκετά διαφορετικά. Το κουαρτέτο πλέον των Alex (guitar), Andreas (drums,vocals), sillyboy (bass,vocals) και DJ Everlast (decks) samplάρει σε electrodance ρυθμούς.
H παραγωγή είναι δική τους και βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα αλλά αυτό είναι απλά μια μικρή...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Apr 5th, 2010
Ο εφευρέτης Thomas Edison, όταν ανακάλυψε τον φωνόγραφο, έβαλε σκοπό του να φτιάξει μια συσκευή που θα κατέγραφε ταυτόχρονα ήχο και εικόνες. Το πρώτο βήμα σε αυτό ήταν το “κινητοσκόπιο”, η πρώτη μηχανή προβολής σε μια περίοδο όπου ο λόγος απουσίαζε από τον κινηματογράφο, η μουσική, όμως, ποτέ, διότι ήταν αυτή που μαζί με την κίνηση έδινε μια αίσθηση ζωής στις βωβές ταινίες. Ο Jóhannsson σαν ανήσυχος εφευρέτης καταγράφει και κατασκευάζει ήχο...
Posted by
Ιωαννης Γλυκος |
Mar 25th, 2010
Τον Απρίλιο του περασμένου χρόνου είχαμε δει για πρώτη φορά τους GAD. ζωντανά στον Σταυρό του Νότου. Η πολύ θετική εικόνα που είχαμε αποκομίσει ήταν το εχέγγυο που στο μυαλό μας καθιστούσε σίγουρη και την επιτυχία της χθεσινής εμφάνισής τους. Είναι σχεδόν συναρπαστικό και εν μέρει σπάνιο να πηγαίνεις να δεις μια ελληνική μπάντα και να μην έχεις κανένα απολύτως ίχνος ερωτηματικού για το αν θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες σου, κι ακόμα...
Posted by
Ιωαννης Γλυκος |
Mar 9th, 2010
Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι, – δε θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου. Όταν έχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες, ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια – δε θέλω να τ’ ακούσω. Σώπα. Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου…
Ήταν η «Σονάτα του...
Page 1 of 1912345»...Last »