Οι ταινίες της εβδομάδας | 11.03.2010
ΔΙΨΑ
* * * *
Σκηνοθεσία: Παρκ-Τσαν Γουκ
Πρωταγωνιστούν: Κανγκ-Χο Σουνγκ, Οκ-Μπιν Κιμ
Ατυχος(;) καθολικός ιερέας λαμβάνει μέρος σε ιατρικό πείραμα με σκοπό την εξαφάνιση επικίνδυνου ιού. Το πείραμα πάει στραβά και ο ιερέας γίνεται ένας πρώτης τάξεως… βρυκόλακας, και δη πολύ ερωτευμένος. Μέχρι θανάτου.
Οι περισσότεροι τον έμαθαν στο Oldboy και τον προσκυνήσανε σε δευτερόλεπτα. Ο Παρκ-Τσαν Γουκ, όμως, βάλθηκε να αποδείξει ότι δε θα ζήσει και θα πεθάνει με τη θύμηση μονάχα μιας «εκδικητικής» τριλογίας. Οι επόμενες ταινίες του ξενίζουν. Πραγματικά. Το ημιαποτυχημένο «παραμυθιακό» πείραμα με το I’m a Cyborg But That’s Ok σε έφερε σε αμηχανία, γιατί πολύ απλά δεν… εγκλιματιζόσουν. Επόμενος σταθμός «ιδιορρυθμίας», ο βαμπιρικός μύθος. Παραλλαγμένος έως και… μεταλλαγμένος μέχρι το κόκαλο κι ακόμα παραπέρα. Και συνάμα, τόσο σκοτεινά αξιοπερίεργος που θες δε θες σε καθηλώνει μέχρι το τέλος του, κι ας βγεις από την αίθουσα σκυλοβρίζοντας…
Προσωπικά, θεωρώ τη Δίψα το πιο αρρωστημένα ερωτικό φιλμ που έχω δει από την εποχή του Crash του Κρόνενμπεργκ. Ο Παρκ φαίνεται πως το κατέχει ΚΑΙ αυτό το αντικείμενο. Εικονογραφημένο σαν ένα σχεδόν σχιζοφρενικό manga ρομάντζο, πνιγμένο στο αίμα και στην αιώνια αναζήτηση σεξουαλικής ταυτότητας αλλά και ταυτόχρονα άκρατα χιουμοριστικό (δυστυχώς, όχι πάντα με εύστοχο τρόπο), με ψυχρά διαπεραστικό στυλιστικό ύφος και ατόφια ποιητική διάθεση – και ειδικά στο τελευταίο, ο Παρκ, έχοντας συνηθίσει το υποψιασμένο κοινό του, προσφέρει και πάλι σκηνές ανθολογίας που ακροβατούν ανάμεσα στην pulp κουλτούρα του σύγχρονου asian cinema και του σκοτεινού, βαρύτονου σινεμά τρόμου της ίδιας – αλλά παλαιότερης σαφώς – σχολής. Για να μη μιλήσουμε εκτενέστερα για τον ασυγκράτητο ερωτισμό του φιλμ, όπως ανέφερα και παραπάνω, ή για το αριστουργηματικό φινάλε που μπορεί να σε κάνει ακόμα και να… δακρύσεις για το τέλος μιας σχέσης ή απλά την αρχή μιας νέας «σκοτεινής» συνύπαρξης…
Ναι, θα σε παραξενέψει! Αρκετά. Μπορεί, αν δεν έχεις υπομονή, να εγκαταλείψεις ακόμα και την αίθουσα στα πρώτα 45 λεπτά. Αν μείνεις όμως, αν δεχτείς να γίνεις ο επίτιμος προσκεκλημένος του Παρκ για τα 134 λεπτά της διάρκειάς της, τότε θα συμφωνήσεις μαζί μου πως αυτή η χώρα που ονομάζεται Νότιος Κορέα είναι το νέο… αίμα και σπέρμα του σύγχρονου, μοντέρνου κινηματογραφικού κόσμου. Γι’αυτό ξέρει τι κάνει ο Ταραντίνο…
THEY’RE SIMPLY… THE REST
ΠΑΡΑΔΕΙΣΕΝΙΑ ΟΣΤΑ ( * * * ) του Πίτερ Τζάκσον
Μια προσφάτως… δολοφονημένη 14χρονη αποφασίζει να «βοηθήσει» τους δικούς της από τον Άλλο Κόσμο έως και να κινήσει γη και «ουρανό» για να βρει την πρέπουσα τιμωρία ο δολοφόνος της. Μια ιστορία-κουτί για την επιστροφή του πάλαι ποτέ (προ… Αρχόντων) αγαπημένου Νεοζηλανδού, θα ήταν τα νέα Ουράνια Πλάσματα για τον Πίτερ Τζάκσον. Δυστυχώς, όχι και τόσο. Το φιλμ κάπου «ρετάρει» στην αφήγηση από τη μέση και μετά και ανά στιγμές χάνεται στους δαιδαλώδεις σκηνοθετικούς προσανατολισμούς του Τζάκσον, «αδειάζοντας» έτσι την ατόφια δραματικονειρική ατμόσφαιρα του πρώτου μισού. Η σταδιακή, ωστόσο, μετατροπή του από φαντασιακό δράμα σε… φαντασία με σασπένς του δίνει έξτρα πόντους, όπως και η συγκλονιστική ερμηνεία του Στάνλεϊ Τούτσι, που θα μπορούσε να στηρίξει και ολόκληρη την ταινία μόνος του, στο ρόλο του ίσως πιο ΜΙΣΗΤΟΥ serial killer στην ιστορία του σινεμά!
THE HURT LOCKER ( * ) της Κάθριν Μπίγκελοου
Θέμα… οσκαρικών συζητήσεων εδώ και μήνες, με υποψιασμένους του διανομείς να το «εξορίσουν» ακριβώς μετά την Απονομή, ώστε να ενδιαφερθεί και κανείς, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα το έτρωγε η σκόνη στο ράφι του βιντεοκλαμπ, το πολεμικό «δράμα» της Μπίγκελοου μάλλον θα είναι το μοναδικό στην ιστορία του είδους χωρίς… υπόθεση. Ή για την ακρίβεια, σε πέντε-έξι λέξεις αν μπορείς να το πεις: τύπος-αφοπλίζει-βόμβες-για-δυο-ώρες. Και μετά… τέλος! Δεδομένου ότι αυτό το «στόρι» βρέθηκε με Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου νικώντας Ταραντίνο και Σια είναι να σε κάνει πιο Ταλιμπάν κι απ’τον Ταλιμπάν… Thumbs up για το σφιχτοδεμένο μοντάζ και την καλοδουλεμένη φωτογραφία που μπορούν να σου κλέψουν για λίγο το ενδιαφέρον. Κατά τα άλλα… Πόσο ακόμα θα πληρώνουμε την 11η Σεπτεμβρίου;
Πάνος Κατσιμπέρης | skotseziko-ntous.blogspot.com
Related Posts:
Leave a Reply
