Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Aug 31st, 2010
Λήμμα “Nick Cave”. Αναζήτηση στη μουσική λεξικογραφία. Περιγραφή: μουσικός, συγγραφέας, ποιητής, επικείμενος σεναριογράφος, περιστασιακός ηθοποιός, ποικίλες συνεργασίες, μουσικά σχήματα. Πεποιθήσεις: πρώην πιστός, αρνείται τον προσωπικό θεό, αλλά πιστεύει ότι κάθε ερωτικό τραγούδι δεν είναι ποτέ απόλυτα ανθρώπινο μα έχει κάτι θεϊκό. Ενδυματολογικό στυλ: λιτός και κομψευόμενος αστός με διανοητικό δανδισμό, αλλά παραμένει πάντα ο...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Jul 28th, 2010
Ξεκινάω αυτή την κριτική με αναστολές. Ίσως γιατί αντιλαμβάνομαι ότι αποτελώ το κομμάτι ενός τριγώνου που συντίθεται από τον κριτικό, το δημιουργό και το δημιούργημα. Είναι άχαρο, ίσως εξουσιαστικό, σχεδόν εγκληματικό να παρεμβαίνει κανείς στο διάλογο του έργου τέχνης με τους αποδέκτες του, σαν προφήτης που καλείται να μεταφράσει αυτό που δε μεταφράζεται σε καμία άλλη γλώσσα, γιατί το έργο τέχνης είναι sui generis. Ο κριτικός γίνεται...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Jul 6th, 2010
“Eyeless in Gaza has always striven for a timeless, transcendent feel… I love working with stillness and silence. For me, this is a way forward …it is a manifestation of the psyche”. (από πρόσφατη συνέντευξη του Martyn Bates στο Δημήτρη Αντωνόπουλο)
Αυτό είναι. Ένα μανιφέστο ψυχής από το Martyn Bates. Όχι μοιρολόγια καταραμένων τροβαδόρων ούτε αυτοοικτιρμοί περιπαθών ποιητών που στραγγαλίζουν τις λέξεις με τα παράπονά τους προς την ανάλγητη ζωή. Μουσική και σιωπή. Έλλειψη και όλο. Παρουσία και απουσία. Φωνή και...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Jun 22nd, 2010
«Ubi sunt» …those days of once upon? Ubi nunc ?
Οι φράσεις αυτές είναι οι πρώτες λέξεις σε μεσαιωνικούς ύμνους και αναφέρονται στο μοτίβο της νοσταλγίας, της περισυλλογής και της θνητότητας. «Ubi sunt qui ante nos fuerunt» είναι η ολοκληρωμένη φράση ή αλλιώς «που είναι αυτοί που υπήρξαν πριν από εμάς;» Και η απάντηση είναι hic sunt. Η μουσική ακολουθεί την ιστορία της στο στροβίλισμα των γεγονότων και των εντυπώσεων, όπως ένας Van Gogh αφήνεται στο δαιμονικό στροβίλισμα...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Apr 27th, 2010
Χαίρομαι ιδιαίτερα που η νορβηγική σκηνή επιβεβαιώνει το τέλος μιας ψυχεδέλειας που αποθεώθηκε από τα ΜΜΕ για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες και της οποίας ο απόηχος του θαυμασμού παραμένει και σήμερα σα να επρόκειτο για θρησκεία αποκαλυπτική με τη θεοπνευστία του Χάξλεϋ και προεξάρχοντα ιερέα το Jimi Hendrix. Εν αρχή ην το άλμπουμ των Pink Floyd “the piper at the gates of town” (1967 – όπου piper = Πάνας) και όχι μόνο και έκτοτε η ψυχεδελική υστερία σάρωσε μία...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Apr 19th, 2010
H ομορφιά της άσκοπης περιπλάνησης τη νύχτα συναρπάζει και τις πιο σκιασμένες μας σκέψεις. Περπατάμε ψηλαφώντας τον αέρα με όλα τα σενάρια πιθανοτήτων και την ανάσα να ξεθωριάζει σε μια λακκούβα νερό. Μετράμε τα βήματα με τα κοχύλια στα χέρια, με μια χούφτα θάλασσα να ξεπλένει τα όνειρα. Τα βήματά μας σφυροκοπούν σε άδειους δρόμους με τα φώτα να μας πάνε στον επόμενο δρόμο, μετρώντας τις λευκές κλεψύδρες μιας φτηνής επανάληψης....
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Apr 10th, 2010
Mερικοί άνθρωποι δεν είναι εκπαιδευμένοι στον αποχωρισμό. Αφήνουν πάντα λίγο φαγητό στο πιάτο τους, λίγο ποτό στο ποτήρι, ένα γράμμα στη μέση, ένα ρομάντσο πριν τελειώσει. Είναι εκείνοι που αφήνουν έγκαιρα το πανηγύρι της ζωής και δεν προλαβαίνουν να δουν τον πάτο στο ποτήρι. Τι εννοώ; Ότι το όραμα μιας παλιάς ευχαρίστησης τελικά επανέρχεται, ζωντανεύει, όταν το επικαλούμαστε έντονα, ίσως για να φύγει πάλι ξεθωριάζοντας ως ριμέικ...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Apr 5th, 2010
Ο εφευρέτης Thomas Edison, όταν ανακάλυψε τον φωνόγραφο, έβαλε σκοπό του να φτιάξει μια συσκευή που θα κατέγραφε ταυτόχρονα ήχο και εικόνες. Το πρώτο βήμα σε αυτό ήταν το “κινητοσκόπιο”, η πρώτη μηχανή προβολής σε μια περίοδο όπου ο λόγος απουσίαζε από τον κινηματογράφο, η μουσική, όμως, ποτέ, διότι ήταν αυτή που μαζί με την κίνηση έδινε μια αίσθηση ζωής στις βωβές ταινίες. Ο Jóhannsson σαν ανήσυχος εφευρέτης καταγράφει και κατασκευάζει ήχο...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Mar 29th, 2010
Μερικές φορές οι επεξηγηματικές και πρόσθετες συστάσεις είναι περιττές. Το όνομα υποψιάζει και καθοδηγεί, προσκαλεί και φωνάζει «βρες με». Les Fragments de la Nuit: στα γαλλικά το όνομά τους σημαίνει «θραύσματα της νύχτας». Το προφίλ τους στον επίσημο ιστότοπό τους ή στο myspace δηλωτικό του ονόματος: μας καλωσορίζει με ένα νυχτερινό σκηνικό όπου κυριαρχεί το φεγγαρόφως. Ακόμα και οι θέσεις της σελήνης δηλώνονται κάθε στιγμή. Το δε πρώτο τους...
Posted by
Ευη Πλατιτσα |
Feb 21st, 2010
Παλιότερα οι ΜΟΝΟ αναφέρονταν μαζί με τους Mogwai και τους Explosions in the sky ως σημεία αναφοράς για τη σύγχρονη μουσική post rock, η οποία χρωστάει τη μισή της ψυχή στην κλασική, αφού συχνά αποκλείει σχεδόν εξ ολοκλήρου τα φωνητικά και επιμένει στην ενορχήστρωση και την εξισορρόπηση μιας ροκ αισθητικής με την ορχηστρική παράδοση. Οι υπολογιστές είναι το καινούριο στοιχείο στη συνέχεια της κλασικής παράδοσης ,καθώς και μία επιτηδευμένη ανάμειξη...