‘Time Machine’ issue #4 [1990]

Φτάσαμε αισίως στο τέλος του 2009. Ασυναίσθητα μου έρχεται στο νου μια αποστροφή από τα κάλαντα που λέγαμε κάποτε σαν παιδιά. ‘ Πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά…’ Χαμογελάω..Αλήθεια πόσοι από εμάς πλέον πιστεύουμε ή καταφέρνουμε να ξεγελάσουμε τους εαυτούς μας να θεωρήσουμε πως το 2010 θα είναι καλύτερο από το 2009; Χρειάζεται να απαντήσω; Θα ήθελα πολύ να νιώσω εκείνη την ανεμελιά, την χαρά και την προσμονή  που ένιωθα άλλοτε τέτοιες μέρες, αλλά δυστυχώς κάπου κωλύομαι. Και πως άλλωστε να  μη μου συμβαίνει αυτό (όπως και σε πολλούς άλλους φαντάζομαι) όταν η χώρα μου γίνεται αποδέκτης τόσων αρνητικών μηνυμάτων, όχι πλέον μόνο από το εσωτερικό της, αλλά και από το εξωτερικό. Πέρυσι, τέτοια εποχή, η χώρα μας γινόταν διεθνώς ρεζίλι, όταν θύμιζε ένα απέραντο πεδίο μάχης ελέω της δολοφονίας του Αλέξη. Φέτος, ένα άλλο πεδίο μάχης, αυτό της οικονομίας φαίνεται να έχει ανοίξει ήδη πολλές πληγές που φαντάζουν δύσκολες να επουλωθούν. Θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα; Θα μπορέσει να δανειστεί τα απαιτούμενα χρήματα ώστε να εφαρμόσει το πρόγραμμά της; Θα μας υποβαθμίσει και ο οίκος Moody’s; (τελικά μας υποβάθμισε αλλά όχι αρκετά!!!) Θα ‘φορέσουμε’ τελικά το Ιρλανδικό κουστούμι μέτρων; Σίγουρα ερωτήσεις για δύσκολους λύτες μόνο που αυτή την φορά δυστυχώς δεν πρόκειται για ένα παιχνιδάκι τύπου σταυρόλεξου, αλλά πολύ απλά κρίνεται η ίδια μας η καθημερινότητα. Ας κάνουμε λιγάκι υπομονή (όση μας έχει μείνει πλέον..) να δούμε αν υπάρχει τελικά φώς στο τούνελ.

Σε λίγες μέρες το ημερολόγιό μας θα δείξει 2010. Έψαξα και βρήκα ορισμένα γενικού ενδιαφέροντος γεγονότα που αναμένονται να λάβουν χώρα μέσα στο επόμενο έτος. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1.     Ιανουάριος: Πλησιάζει το αρχικό deadline για το κλείσιμο του Γκουαντανάμο. Ο ίδιος ο Ομπάμα πρόσφατα παραδέχτηκε ότι δεν θα τηρηθεί…
2.     Φεβρουάριος- Μάρτιος: Τον Φεβρουάριο θα γίνουν οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στ Βανκούβερ του Καναδά και το Μάρτιο οι λάτρεις του Σοπέν θα γιορτάσουν τα 200 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου Πολωνού συνθέτη.
3.     Απρίλιος: Οι Αυστριακοί θα εκλέξουν νέο πρόεδρο, οι Ούγγροι νέο κοινοβούλιο και οι ταλαιπωρημένοι από τους πολέμους Σουδανοί, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα έχουν μετά από πολλά χρόνια γενικές εκλογές.
4.     Μάιος: Οι 189 χώρες που έχουν υπογράψει υπέρ της μη εξάπλωσης των πυρηνικών θα μαζευτούν στη Νέα Υόρκη για να το …ξανασυζητήσουν.
5.     Ιούνιος- Ιούλιος: Στη Νότια Αφρική αρχίζει του Ιούνιο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, ενώ τον Ιούλιο ο Βέλγος Βαν Ρομπάι θα μετράει ήδη έξι μήνες στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
6.     Αύγουστος: Φτάνει η ώρα για τα αμερικάνικα στρατεύματα να εγκαταλείψουν το Ιράκ.
7.     Σεπτέμβριος: Διπλωματικές αποστολές από όλο τον κόσμο θα συναντηθούν στην Νέα Υόρκη για την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
8.     Οκτώβριος: Η Γερμανία θα γιορτάσει τα είκοσί της χρόνια από την ενοποίηση.
9.     Νοέμβριος: Η πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας, Σεούλ, θα φιλοξενήσει την G20.
10.     Δεκέμβριος: Όπως κάθε Δεκέμβριο, η Google θα ανακοινώσει τις λέξεις-κλειδιά με τα περισσότερα «κλικ» της χρονιάς.

Και αφού ρίξαμε μια γρήγορη ματιά στα γεγονότα που θα συναντήσουμε οσονούπω μπροστά μας, αποφάσισα στη σημερινή μας στήλη να ανατρέξουμε πίσω στο 2000, τότε που όλοι οι ‘ειδήμονες’ μας είχαν ‘πρήξει’ για τα καλά με τον ιό της χιλιετίας που θα ‘χτυπούσε’ όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα! Μπούρδες αλλά αντιπαρέρχομαι και επικεντρώνομαι στα αμιγώς μουσικά θέματα. Τούτη την φορά η λίστα μου (έπειτα από αρκετή ομολογουμένως σκέψη και σχετική δυσκολία στην κατάρτισή της) διαμορφώνεται ως εξής:

1.    Radiohead – Kid A: πολύ απλά ο δίσκος ορόσημο για την ικανότατη μπάντα από την Βρετανία. Πήραν τα καλύτερα στοιχεία από το προηγούμενό τους άλμπουμ, το OK Computer, και …απογειώθηκαν. Ο δίσκος περιέχει τα πάντα, από μελωδίες που σχεδόν σε ‘υπνωτίζουν’ αλλά με έναν ιδιαίτερα όμορφο τρόπο (‘Everything In Its Right Place’), από ηλεκτρονικά περάσματα με παραμορφωμένα φωνητικά (‘Κid A), περιέχει στοιχεία ambient μουσικής (‘Treefingers’), μπασογραμμές που σε κολλάνε στον τοίχο και που καταλήγουν jazz αυτοσχεδιασμούς(‘The National Anthem’) καθώς και κομμάτια που θα μπορούσαν να ακουστούν άνετα σε κάποιο dance club (‘Idioteque’). Όλα είναι εδώ. Τι άλλο να περιμένει κανείς;

2.    Godspeed You Black Emperor – Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven: Ιδιόμορφο γκρουπ, από αυτά που θεωρούνται για τους λίγους, τους καλούς αλλά και τους απαιτητικούς ακροατές! Είναι  τόσο δύσκολο να τους ‘βάλεις’ μια μουσική ταμπέλα που κάθε προσπάθεια κρίνεται μάταια εκ των προτέρων. Και μόνο το γεγονός ότι αποτελούνται συνήθως από εννιά μέλη, νομίζω πως σας δίνει μια εικόνα για του λόγου το αληθές. Με το εν λόγω άλμπουμ, οι Godspeed… παραδίδουν μαθήματα μουσικής ομορφιάς διηγώντας ιστορίες που ακροβατούν μεταξύ της αγάπης και της θλίψης. Τα πνευστά βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση χρωματίζοντας καίρια τις συνθέσεις του συγκροτήματος. Οι στίχοι τους, λιγότερο ‘πολιτικοί’ αυτή την φορά, εξακολουθούν να αποτελούν ένα από τα ισχυρά χαρτιά της μπάντας. Απλά αφεθείτε σε μια μοναδική μουσική εμπειρία από την οποία μόνο κερδισμένοι μπορείτε να βγείτε!

3.   Doves – Lost Souls: Είναι αδικία να αγνοούμε το τρομερό ντεμπούτο των Βρετανών (που γνωρίζουν σχετική επιτυχία και στις μέρες μας) οι οποίοι ενώ ξεκίνησαν την δεκαετία του ’90 ως μια τυπική dance μπάντα, στην πορεία (και ευτυχώς για όλους μας) αποφάσισαν να πιάσουν τις κιθάρες και να παίξουν ροκ. Επηρεασμένοι από τους Verve και τους Spiritualized μας παραδίδουν ένα έξοχο δίσκο, άκρως μελωδικό, σκοτεινό και ενδιαφέρον (προσέξτε τα ιδιαίτερα ηχοτόπια που δημιουργούν οι περίεργοι ήχοι-φυσικοί και μη- που χρησιμοποιούν). Κάθε κομμάτι έχει λόγο ύπαρξης στον δίσκο. Με αυτό το άλμπουμ οι Doves δηλώσαν παρών στα παγκόσμια μουσικά δρώμενα! Ελπίζω να μας κρατάνε συντροφιά για πολύ καιρό ακόμη!

Kαλές γιορτές σε όλους και πάνω από όλα …καλά μυαλά! Cu all next year!